هدایت الکتریکی یک پارامتر کلیدی در فلومترهای الکترومغناطیسی است، زیرا تعیین میکند که آیا میتوان دبی یک سیال را با دقت به این روش اندازهگیری کرد یا خیر.
هدایت الکتریکی که با واحد زیمنس بر متر (S/m) بیان میشود، توانایی ماده در هدایت جریان الکتریکی را نشان می دهد. در مایعات، این پارامتر به غلظت یونها که معمولاً از نمکها، اسیدها یا بازهای حلشده ناشی میشود، بستگی دارد.
در فلومترهای الکترومغناطیسی که از قانون القای الکترومغناطیسی فارادی استفاده میکنند مایع باید رسانا و حداقل هدایت الکتریکی، معمولاً بالاتر از ۵ میکروزیمنس بر سانتیمتر، داشته باشد. سیالات با هدایت کمتر مانند آب خالص یا هیدروکربنها و همچنین گازها) برای این روش مناسب نیستند.
در زیر هدایت الکتریکی چند مایع نشان داده شده است.
- Distilled Water: ~0.5 µS/cm
- Tap Water: 50-500 µS/cm
- Seawater: ~50,000 µS/cm
- Milk: 4,000-6,000 µS/cm
- Acidic/Alkaline Solutions: >10,000 µS/cm
- Hydrocarbons: <1 µS/cm
